Cruise - Natuurparadijs Galápagos

Vertrek om 16.30 uur. San Cristóbal is, net als veel andere eilanden van de Galápagos, gevormd door slapende vulkanen. Het eiland ligt in het oosten van de archipel en behoort tot de oudste eilanden. Ongeveer 8.000 inwoners leven hier onder meer van toerisme, visserij en werkzaamheden bij de overheid. In de hoger gelegen delen wordt op de vruchtbare vulkanische grond op beperkte schaal landbouw bedreven. Puerto Baquerizo Moreno, aan de zuidwestpunt van het eiland, is de hoofdstad van de Galápagos eilanden. In de haven staat een beeld van Charles Darwin, als herinnering aan een van de plekken waar hij in de jaren dertig van de negentiende eeuw vermoedelijk aan land ging. Kicker Rock is het steile overblijfsel van een voormalige tufkegel, op minder dan vijf kilometer ten westen van San Cristóbal. Zowel de Spaanse naam León Dormido als de Engelse naam Kicker Rock wekt de indruk dat het om één rots gaat, terwijl het in werkelijkheid bestaat uit een grote rots van circa 300 meter lang en 100 meter breed met een maximale hoogte van ongeveer 150 meter, naast een tweede, obeliskachtige rots. Beide worden gescheiden door een smalle geul van circa twintig meter diep. Bij de nadering ziet u vaak blauwvoetgenten, Nazca genten en fregatvogels in de lucht, terwijl zeeleeuwen langs de rotskust rusten. Snorkelaars en duikers melden hier regelmatig mantaroggen, hamerhaaien en zeeschildpadden. De Spaanse naam verwijst naar de vorm van de rotsformatie die vanuit het zuiden aan een slapende leeuw doet denken. Een verklaring voor de Engelse naam is dat James Colnett de rots in 1794 vergeleek met bekende herkenningspunten bij Portsmouth.

Het schip gaat voor anker bij Sullivan Bay, met uitzicht op het vulkanische maanlandschap van Isla Bartolomé. Per Zodiac gaat u aan land en beklimt u via een houten pad 388 treden. In het droge, vulkanische landschap heeft u kans lavahagedissen, Galápagos buizerds en blauwvoetgenten te zien. De beloning boven is een van de mooiste panorama’s van de Galápagos, met uitzicht op Pinnacle Rock en in de verte de zwarte vulkaankegels van Baltra, Daphne Major en Daphne Minor. Tijdens de afdaling ziet u hoe het zonlicht de groene tinten van pionierplanten laat afsteken tegen het donkere vulkanische gesteente. Daarna is er tijd om te zwemmen en te snorkelen vanaf het goudkleurige strand. Buccaneer Cove is een kleurrijke inham aan de kust van het eiland Santiago, ook wel James Island genoemd. De naam verwijst naar de eerste bezoekers, piraten die hier aan land kwamen op zoek naar water en reuzenschildpadden en mogelijk ook plekken om schatten te verbergen. Of er ooit piratengoud is gevonden, is onzeker, maar het landschap zelf is een schat. De geologie combineert roodkleurige tufkegels met indrukwekkende basaltische lavadijken en gesteentelagen. Erosie heeft grotten uitgesleten en rotsen gevormd tot opvallende structuren, zoals Bishop’s Rock. Het gebied is begroeid met Palo Santo bomen en grote opuntiacactussen en in de verte ziet u de vulkanen van Isabela. U verkent de baai per Zodiac en speurt naar zeevogels zoals Nazca genten, blauwvoetgenten en zwaluwstaartmeeuwen. Vaak worden hier ook zeeschildpadden en zelfs rifhaaien waargenomen. Daarnaast ziet u twee soorten zeeleeuwen, de Galápagos zeeleeuw die op het strand rust en de pelsrob die beschutting zoekt tussen ingestorte rotsformaties langs de kust.

Punta Vicente Roca is een van de belangrijkste maritieme locaties van Isabela. Aan de zuidzijde van de Ecuador vulkaan ligt dit landpunt aan de westkant van het eiland, vernoemd naar Vicente Ramón Roca, president van Ecuador van 1845 tot 1849, die in 1831 als prefect de annexatie van de Galápagos eilanden voorstelde. De rotsformaties, onderwatergrotten en lavatunnels geven een spectaculair beeld van de kustlijn. De Zuid Equatoriale tegenstroom bereikt dit deel van de archipel vanuit het westen en zorgt voor voedselrijk water, waardoor zowel zeeleven als zeevogels hier in grote aantallen voorkomen. Pacific groene zeeschildpadden worden vaak gezien en ook haaien, roggen, walvissen en dolfijnen behoren tot de mogelijkheden, net als een kleine kolonie pelsrobben. Op de kliffen broeden onder meer blauwvoetgenten, Nazca genten en bruine noddy’s. Zowel Galápagos pinguïns als niet vliegende aalscholvers hebben in de omgeving kleine kolonies. Ook zeeleguanen komen hier graag door de rijke groei van zeewieren langs de westkust van Isabela. Snorkelen in diep water is op deze locatie eveneens mogelijk. De Bolivar Canal vormt de doorgang tussen twee eilanden in het noordwesten van de archipel en voelt alsof u aankomt aan de kusten van een verre, mysterieuze wereld. U verkent de maritieme rijkdom van een van de meest fascinerende wateren ter wereld. De Galápagos eilanden danken hun uitzonderlijke biodiversiteit aan de combinatie van geïsoleerde ligging en voedselrijke oceaanstromingen. De stromingen van het kanaal leiden u vanuit de open Stille Oceaan het hart van de archipel in, tussen de actieve schildvulkaan van Isla Fernandina en het zeepaardvormige Isla Isabela. Langs de gelaagde vulkanische oevers verzamelt zich veel dierenleven, waaronder de beroemde blauwvoetgent. Onder het wateroppervlak ontvouwt zich een kleurrijke wereld met intense biodiversiteit en bijzondere geothermische tinten op de zeebodem. Het planktonrijke water trekt grotere soorten in grote aantallen aan en maakt dit kanaal tot een toegangspunt voor een uitzonderlijke concentratie zeeleven, van walvissen en dolfijnen tot zeeschildpadden en roggen. Het expeditieteam aan boord deelt tijdens de vaartocht toelichting en achtergrond. Met de zachte hellingen van de La Cumbre vulkaan op de achtergrond is de laaggelegen lavakust van Punta Espinoza op Fernandina een indrukwekkend gezicht. Honderden zeeleguanen liggen op het zwarte gesteente van recente lavastromen om warmte op te nemen en hun territorium te verdedigen. Ook Galápagos zeeleeuwen en hun jongen zoeken hier beschutting, rusten op het strand en spelen in ondiepe getijdenpoelen langs de kust. U wandelt langs hogere zandige zones waar zeeleguanen hun eieren leggen en langs ondiepe mangrovepoelen, omringd door felrode Sally Lightfoot krabben en niet vliegende aalscholvers die hun korte vleugels in de zon laten drogen.

Tagus Cove wordt omzoomd door steile rotskusten en bood eeuwenlang beschutting aan schepen en jachten. De baai is vernoemd naar het Britse fregat HMS Tagus, dat hier in 1814 aanmeerde. Al in de jaren dertig van de negentiende eeuw lieten schepen hun bezoek achter door namen in de rotsen te schilderen of te kerven. Bij aankomst ziet u vaak Galápagos pinguïns en niet vliegende aalscholvers, vogels die vooral voorkomen aan de westkust van Isabela en op het naburige Fernandina. Vanaf de landing voert een pad door een wierookboomwoud langs Darwin Lake naar een uitkijkpunt bovenop een spatter cone. Tijdens de wandeling ziet u geregeld landvogels zoals middelgrote grondvinken, Galápagos buizerds, gele zangers en grootbekvliegenvangers. Bruine noddy’s en blauwvoetgenten houden zich graag op langs de rotsige kust. Elizabeth Bay is een maritieme locatie aan de westkust van Isabela. Ten zuiden van de Alcedo vulkaan en ten noorden van Sierra Negra ligt de baai op het smalste deel van het eiland, waar lavastromen van beide vulkanen elkaar hebben verbonden. Langs de oevers groeien mangroven en in het oostelijk deel, een inham die alleen via een smal kanaal bereikbaar is, vindt u rode, witte en zwarte mangroven. Verschillende dieren kiezen verschillende delen van de baai. Las Marielas, drie rotsen bij de ingang, worden vaak gebruikt als rustplek door blauwvoetgenten, niet vliegende aalscholvers en Galápagos pinguïns, terwijl het mangrovegebied geliefd is bij grote blauwe reigers en prachtige fregatvogels. Zeeschildpadden, roggen en zelfs haaien gebruiken de baai om te rusten of te foerageren. Het ondiepe water en het wortelstelsel van de mangroven bieden kleine vissen schuilplaatsen tegen grotere roofdieren.

Post Office Bay dankt zijn naam aan het gebruik als postpunt, waar zeelieden brieven achterlieten om door andere schepen mee te nemen richting de geadresseerden. De plek werd in 1813 door Porter genoemd als Hathaway’s Postoffice. Kapitein FitzRoy van de HMS Beagle gaf aan dat het systeem in 1835 niet meer in gebruik was, omdat Floreana toen al bewoond werd. Floreana was in 1832 het eerste eiland dat door Ecuadorianen werd gevestigd. Tegenwoordig staat er een ton in plaats van de oorspronkelijke brievenbus. Bezoekers laten er ansichtkaarten achter en nemen post mee om persoonlijk te bezorgen. Naast het strand en de postton biedt de baai goede mogelijkheden om te zwemmen en te snorkelen. In de omgeving zijn ook resten te zien van een mislukte Noorse visconservenfabriek en nederzetting uit de jaren twintig. Hoewel Floreana bewoond is, is het aantal inwoners beperkt door de lastige toegang tot zoet water. Vanuit Post Office Bay loopt een pad naar de enige weg die Puerto Velazco Ibarra aan de westkust verbindt met een bron in de hooglanden. Champion Islet is een klein eilandje op ongeveer 700 meter voor de noordoostkust van Floreana en vormt een van de vier maritieme locaties rondom het eiland. Het gebied is zeer geschikt voor snorkelen in diep water. Nieuwsgierige zeeleeuwen naderen vaak de snorkelaars, terwijl zeeschildpadden rustig voorbij zwemmen. Ook worden hier regelmatig haaien, pijlstaartroggen en een grote variatie aan kleurrijke vissen waargenomen. Tijdens een Zodiactocht rondom Champion Islet ziet u niet alleen zeevogels zoals Nazca genten, zwaluwstaartmeeuwen en roodsnaveltropicbirds, maar heeft u ook kans om de zeldzame Floreana spotlijster te zien. Het noordelijkste punt van Floreana heet Punta Cormorant en is vernoemd naar het Britse marineschip HMS Cormorant, een naam die teruggaat tot het einde van de negentiende eeuw. Vanaf het landingsstrand loopt een kort pad naar een ondiepe lagune die bekendstaat om haar flamingo’s. De felroze vogels zoeken in het zoute water naar garnalen en verzorgen hun jongen bij het nest. Vervolgens loopt het pad over een lage heuvel tussen Palo Santo bomen naar een idyllisch wit zandstrand aan de andere zijde van de landtong. Hier heeft u kans grote vrouwtjes zeeschildpadden te zien die aan land komen om eieren te leggen in de hoge zandduinen boven de vloedlijn. Voor terugkeer naar de landing wijzen de gidsen vaak ook op witwangtalingen, blauwvoetgenten, gele zangers en middelgrote en kleine grondvinken.